Apps | Filmcamera's | Fotocamera's | Games | Mobiele telefonie | Tablets || Draadbreuk | Video in 24 uur
GadgetTest
L.A. Noire - Gamerecensie

Slechts dagen na zijn release heeft L.A. Noire al veel lof ontvangen: de bestverkochte nieuwe gametitel ooit, de grootste game ooit ontwikkeld in Australië (thuishaven van maker Team Bondi) en revolutionair op het gebied van gezichtsanimaties. Maar is het ook een goede computergame? GadgetTest zette maar liefst twee redacteuren op de zaak: Jeffrey Visser en Peter Koelewijn. Toont L.A. Noire de glitterende, jazzy zijde van het Los Angeles van de jaren ’40, of is het een stijf lijk, verkracht door uitgever Rockstar's torenhoge pretenties en dito marketingbudget? Laten we het dossier openen.

Voor deze recensie is gekozen om enkele facetten van de game stapsgewijs te belichten. Jeffrey en Peter oordelen over de game én reageren op elkaar.

De setting

Jeffrey: De Tweede Wereldoorlog is uitermate boeiend als achtergrond voor games en films, maar de na-oorlogse jaren (1947 om precies te zijn) mogen er ook zijn. In 2010 ervoeren we dat in het fel bekritiseerde Mafia II, nu bevinden we ons in de wereldstad in aanbouw Los Angeles. Terugkerende soldaten zorgen voor euforie, maar brengen ook veel problemen met zich mee terug. De filmindustrie begint significante vormen aan te nemen, er moeten razendsnel woningen worden gebouwd en corruptie speelt het politieapparaat en de politiek (toen al) parten.

Het is tekenend voor L.A. Noire waarin hoofdrolspeler Cole Phelps zelf terugkeert van het front in de door Japan bezette jungle en een carrière als politieagent ambieert. Niet alleen dat, hij wil de stad (en de wereld) een betere plek maken en dát is niet eenvoudig in een tijd waarin politieagenten zich nogal gemakzuchtig, omkoopbaar en onethisch opstellen..

Peter: L.A. jaren ’40 is inderdaad een setting met torenhoge potentie voor mooie verhalen, en die worden naar mijn mening hierin uitzonderlijk goed verteld voor een game. Team Bondi geeft spelers de optie om de game in zwart-wit te spelen, wat als een LEGO-blokje in de cheesy televisiedetective-stijl klikt. De stad zelf is prachtig vormgegeven met zelden een stotter in de framerate, wat een monsterklus is in sandbox-games.
Wel jammer dat er, net als in Mafia II, bar weinig te doen is naast het (zeer boeiende) detectivewerk. Je krijgt af en toe een oproep voor back-up tijdens overvallen, en deze zijn soms GTA-achtig leuk bedacht. Maar daarna rest alleen nog het verkennen van de toeristische trekpleisters voor extra experience points. Gelukkig is de content ondanks dit alles lang niet zo schraal als in Mafia II, want het hoofdverhaal houdt je lang genoeg in zijn greep én er zijn meerdere scenario’s per moord dus de replaywaarde is hoog.

De techniek en gameplay

Jeffrey: Los Angeles ziet er absoluut prachtig uit, een onmenselijk grote stad waar een deel van in aanbouw is en waar de verschillen tussen arm en rijk goed zichtbaar zijn. De zaken waar je als Phelps aan gaat werken zijn daar ook onderhevig aan: je allereerste missie is die van de moord op een “negro male, a low-life” en je baas verwacht geen wonderen in het oplossen van deze zaak. Deze eerste zaak maakt je bekend met de besturing en spelelementen. Het opvallendste is de zo veelbesproken ‘MotionScan’ techniek waardoor de gezichten van personages niet zijn geanimeerd, maar de bewegingen van echte acteurs zijn gebruikt. Een spelelement omdat je aan de hand van kleine bewegingen en afwijkingen moet bepalen of mensen tegen je liegen of de waarheid spreken. Leuk om te doen en opvallend uitdagend: als je mensen van een leugen beticht moet je dit met bewijsmateriaal onderbouwen, kun je dit niet, dan slaan ze dicht en loop je bruikbare informatie mis.

Peter: Zonder twijfel het hoogtepunt van de game. De gezichtsanimaties zijn verbluffend in beeld gebracht. Veel studio’s die ook bekend staan om hun zeer goede verhalende games (Valve van Half-Life 2 bijvoorbeeld) hebben wel al aangegeven geen brood te zien in de techniek, maar ik hoop toch stiekem dat Rockstar en Team Bondi met de scantechniek de standaard zetten. Heavy Rain wordt vaak genoemd in één adem met L.A. Noire, maar de personages daarin zijn houten klazen vergeleken met Cole Phelps en consorten.

De ondervragingen hebben eigenlijk meer weg van een complexere versie van de Phoenix Wright-serie. Daarin moet je ook bewijs op tafel leggen als je iemand een leugenaar noemt of hem onder druk zetten meer informatie te geven. Uiteindelijk komt het wel altijd neer op de bewijslast, en niet op intuïtie. Ook vond ik dat je nogal in het diepe wordt gegooid met de ondervragingen. Vaak was het onduidelijk wat Phelps nou precies voor bewijsstuk moest voorschotelen als je door een leugen heen wilde prikken. Liever had ik de vraag duidelijk in beeld gewild wanneer je je boekje moet openen om het juiste bewijsstuk te selecteren. Dat en de verschillende reacties zijn regelmatig een beetje te polariserend. Het ene moment praat je detective normaal, het andere moment blaft ie nog net niet tegen de verdachte.





Jeffrey: Ook jammer is dat bij eigenlijk elke zaak (dat kan moord zijn, maar ook oplichting of brandstichting) je naast de intense ondervragingen dezelfde handelingen verricht om aan informatie te komen. Soms moet je mensen achtervolgen of met ze vechten, maar het leeuwendeel van de tijd ben je bezig met het doorzoeken van woningen en de kleding van lijken. Repetitief en ondanks gemiste antwoorden of regelrecht foute benadering van verdachten niet moeilijk, de game zorgt er altijd voor dat je weer een stapje verder komt.

Peter: Hmm, van dat eerste had ik helemaal geen last, hoewel repetitie natuurlijk altijd op de loer ligt bij realistische games. Feit is dat de gemiddelde agent meer zaken oplost met zijn notitieboekje dan met zijn pistool, ook toen al. L.A. Noire doet bovendien iets waar ‘de grote games’ pas de afgelopen consolegeneratie zich een beetje mee bezighouden: emotionele investering. In GTA III speelde je nog een stemloze ploert zonder boeiend achtergrondverhaal; Cole Phelps weet je vanaf het begin te intrigeren. Ik heb het einde nog niet bereikt, de vele flashbacks naar zijn oorlogsverleden laten echter zien dat hij niet een superagent is maar een man met fouten. L.A. Noire loopt vol met dit soort interessante (realistische) figuren. Zien hoe zij reageren tijdens een moordzaak, haalt alle routine uit de gameplay, al snap ik dat sommige sandbox-gamefans weinig zullen hebben met deze titel. Het schiet- en vechtsysteem is amper verbeterd ten opzichte van GTA IV.

Conclusie
Jeffrey: L.A. Noire zet een onwijs boeiende setting neer, op de grondvesten van een degelijk (filmwaardig) script met echte acteurs. In navolging van de PS3-game Heavy Rain is het waarschijnlijk de ultieme ‘interactieve film’. Dat werkt voor 99 procent: het verhaal is krachtig genoeg om je op te slokken en hoewel het plot rustig voortkabbelt komt serieuze drama best goed over, maar na verloop van tijd (de 21 politiedossiers die het verhaal vormen zijn al gauw goed voor 21 uur plezier) realiseer je je dat je veel van hetzelfde hebt gedaan.

Peter: Tja, welkom in de echte detectivewereld, waar lijken fouilleren en logisch nadenken meer dossiers sluiten dan molotovcocktails gooien op boeven vanuit een helikopter. Ik heb eerder problemen met het narrative design dat af en toe steekjes laat vallen en het gebrek aan secundaire activiteiten in de stad. De game is niet perfect maar ook absoluut niet matig. Iets dat weinig unieke games weten te flikken. Dit is een spel dat nog regelmatig aangehaald zal worden als glansvoorbeeld van goede verhaalvertelling binnenin zijn medium.

Eindcijfer: 9-

Nieuwste posts op GadgetTest.nl

- iPhone 6 video
- Video: Nokia Lumia 1520
- Uitgelicht: Mobiel casino 2.0
- Solar gadgets voor een betere wereld
- Nokia komt met Android-phone
- Kanye niet blij met 'Coinye'
- WhatsApp stuk
- Kijktip: Future Mix
- Jawel: De Galaxy S5 komt eraan
- [Sponsored Video] Win een Canon LEGRIA mini

Meest gelezen op GadgetTest

- WhatsApp voor iPad: geen jailbreak nodig (9600)
- Videobellen met de Samsung Galaxy Tab (3900)
- Google Chromebook preview (2653)
- In je slaap nooit meer iets missen - appreview (1996)
- Gratis BlackBerry unlocken (1489)
- Een koptelefoon van 15.000 dollar (1435)
- Terughalen van gewiste smsjes mogelijk (1258)
- Waar is mijn telefoon!?!?! (986)
- WhatsApp voor Nokia C3-00 en Nokia X2 beschikbaar (963)
- Een blik op WhatsApp voor Android (beta) (922)